Willem Elsschot

7 november 2007

Het werk van Willem Elsschot en de persoon van Alfons De Ridder (1882-1960) staan volop in de belangstelling. Elsschot wordt herdrukt, bestudeerd, vertaald tot in het Fries, gebloemleesd en geïllustreerd, tijdschriftafleveringen en krantenbijlagen worden aan hem gewijd, stadswandelingen georganiseerd, er is een langverwachte biografie in voorbereiding, zijn personages zowel als zijn vrouwen worden gespeeld en zijn erfgenamen gefilmd. Er is geen dode schrijver die nog zo leeft als deze Antwerpse bourgeois en bohemien. Antwerpen viert vier jaar achtereen Elsschot-feest: vanaf 2007 (125 jaar geleden geboren) tot 2010 (halve eeuw terug overleden). Den Haag, de stad die Willem Elsschot als eerste Vlaming in 1951 vereerde met de Constantijn Huygens-prijs voor zijn hele oeuvre, deed het op één dag. Toen organiseert de Jan Campert-Stichting een symposium waarin de schepper van Boorman, Laarmans, Tsjip en ‘Het huwelijk’ centraal stonden: Willem Elsschot. De feestelijke bijeenkomst vondt plaats in het Letterkundig Museum, gevestigd in het gebouwencomplex van de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag. Sprekers waren Vic van de Reijt, al een kwart eeuw Elsschots biograaf, Peter van Hugten, de illustrator van het Verzameld werk, en Peter de Bruijn, bezorger van Elsschots Volledige werk. De Vlaamse actrice Guusje Van Tilborgh speelde twee monologen over Fine Scheurwegen, Elsschots vrouw, geschreven door Erik Vlaminck op verzoek van het Willem Elsschot Genootschap. En Suzanne Raes lichte haar in het voorjaar 2007 uitgezonden documentaire Erfgenaam van Elsschot toe: een blik op de afstandelijke vader en openhartige schrijver die Elsschot was. Daarna werdt de film vertoond. Speciaal voor deze gelegenheid had Ida De Ridder, de 90-jarige jongste dochter van de auteur, fragmenten gelezen uit Fine, recent verschenen herinneringen aan haar moeder.